ទំព័រដើម

Rice in Khmer Culture

បញ្ចេញមតិ

ស្រូវជាដំណាំ ដែលដាំតាមប្រពៃណីតាំងពីយូរយារមកហើយ គឺមនុស្សត្រូវការស្រូវមកបរិភោគប្រចាំថ្ងៃ។ ដោយសារស្រូវសំខាន់ សម្រាប់ទ្រទ្រង់ជីវិតមនុស្សដូច្នេះ ទើបគេចាត់ទុកស្រូវអង្ករជាទេព ដូចពាក្យហៅថា 《ព្រះពៃស្រពណ៍》 (សំដៅលើស្រូវ) និងអ្នកខ្លះទៀតហៅថា 《ព្រះមេ》 (សំដៅលើបាយ)។ ដោយសារគេចាត់ទុកស្រូវជាព្រះដូច្នេះហើយ ទើបយើងឃើញនៅក្នុងពេលដាំដុះស្រូវ គេមានជំនឿជាច្រើន តាំងពីចាប់ផ្តើមដំបូងរហូតដល់ប្រមូលផលស្រូវដាក់ជង្រុកវិញ។

[…] ជាសរុប គឺស្រូវជាដំណាំឆ្លងកាត់ការកែច្នៃច្រើនដំណាក់កាល ខុសពីដំណាំផ្សេងៗឯទៀត ដែលនៅមានលក្ខណៈធម្មជាតិច្រើន ពោលគឺស្រូវជាដំណាំដែលប្រកបដោយវប្បធម៌ បីដូចជាមនុស្សយ៉ាងដូច្នោះដែរ៕

ដកស្រង់ចេញពី សេចក្តីសន្និដ្ឋាន ក្នុងសៀវភៅ 《ស្រូវក្នុងប្រពៃណីខ្មែរ》 របស់ ភិន សំណាង បោះពុម្ពផ្សាយដោយ #នគរវត្តគ្រឹះស្ថានបោះពុម្ពផ្សាយ។

image

My Secret Beauty

បញ្ចេញមតិ

បុរសៗក៏ចង់ស្អាតដែរ ចឹងបុរសៗក៏ចង់ប្រើផលិតផល រក្សាសម្រស់ល្អៗ ដូចនារីៗដែរ។

រាល់ពេលបានចេញទៅក្រៅប្រទេស ខ្ញុំតែងឆ្លៀតទិញផលិតផលរក្សាសម្រស់សម្រាប់បុរសខ្លះៗ ដើម្បីអោយរង្វាន់ខ្លួនឯង។

ថ្ងៃនេះដល់វេនសម្ពោធ កញ្ចប់រក្សាសម្រស់សម្រាប់បុរស មួយឈុតថ្មី (L’O REAL, Mountain Water Power Kit) ផលិតផលបារាំង ទិញនៅអឺរ៉ុប។ ម៉ាក L’OREAL នេះ ខ្ញុំធ្លាប់ប្រើ មានប្រសិទ្ធិភាព សម្រាប់ផ្ទៃមុខខ្ញុំ ទើបស្កាត់ទិញ ម៉ាកដដែល មកទុកប្រើ។

image

image

ឈុតថែរក្សាសម្រស់សម្រាប់បុរស ធ្លាប់ប្រើ កន្លងមក។

image

បទយកការណ៍ (សម្លេង) ៖ កែវ ណារុំ​

បញ្ចេញមតិ

អ្នកស្រីបណ្ឌិត កែវ ណារុំ៖ ស្រាវជ្រាវនិពន្ធស្នាដៃមរតកសិល្បៈ វប្បធម៌ តន្រ្តីខ្មែរ កំដរជំងឺផ្លូវចិត្ត
ដោយ ស្រី សុភ័ក្រ្ត (RFI)
ចុះផ្សាយនៅថ្ងៃ 28/07/2016

KEO NAROM Writer

បន្ទាប់ពីឆ្លងកាត់របបអាវខ្មៅ ដែលបានផ្តាច់ជីវិត ឳពុកម្តាយ បងប្អូន កូន និងប្តី ដោយបន្សល់នៅត្រឹមតែប្អូនស្រីម្នាក់ អ្នកស្រី កែវ ណារុំ ដឹងខ្លួនច្បាស់ថា កំពុងមានជំងឺផ្នែកស្មារតី ហើយតែងប្រើការតែងនិពន្ធ បន្លប់ខ្លួនឯងជានិច្ច។ ស្រ្តីមេម៉ាយ វ័យ៧០ឆ្នាំ អ្នកស្រាវជ្រាវមរតកវប្បធម៌អរិយធម៌ខ្មែររូបនេះ បានចំណាយពេលវេលាចុងក្រោយរបស់អ្នកស្រី ទៅលើការស្រាវជ្រាវ ចងក្រងឯកសារ និងនិពន្ធ ស្នាដៃសិល្បៈ វប្បធម៌ និងតន្រ្តីខ្មែរជាច្រើន ដែលមានលក្ខណះវិទ្យាសាស្រ្ត និងទស្សនៈវិជ្ជាសកល។ អ្នកស្រី កែវ ណារុំ បណ្ឌិតទស្សនវិជ្ជា វិទ្យាសាស្រ្តសិល្បៈ បានបង្ហើបអោយដឹងថា ស្នាដៃស្រាវជ្រាវ និងរឿងអប់រំកុមារ សរុបជិត ៥០ក្បាល គឺបានមកពី ការប្រឹងរស់ក្នុងស្រមោលអន្ធរកាលទាំងឈឺចាប់ និងកំដរជំងឺផ្លូវចិត្ត។

សូមស្តាប់សាច់រឿងបន្ថែមក្នុង សេចក្តីការណ៍របស់ ស្រី សុភ័ក្រ្ត

 

Filming on iPhone

បញ្ចេញមតិ

Filming on iPhone 23062016

សកម្មភាពថត និងសម្ភាសន៍ អ្នករស់នៅលើផ្ទៃទឹក ផលិតវិដេអូ [រយៈពេល មួយនាទីកន្លះ] ដោយប្រើ ទូរស័ព្ទដៃ កាលពីថ្ងៃទី២៣ មិថុនា ២០១៦ (រូបថត ៖ ខន ចំប៉ា)

បទពិសោធន៍ថ្មី ពីការផលិត វិដេអូ រស់នៅលើផ្ទៃទឹក (រយៈពេល មួយនាទីកន្លះ) ផលិតដោយប្រើ ទូរស័ព្ទដៃ មួួយរយភាគរយ។

The video is produced by 100% mobile phone [iPhone] for filming [Hyperlaps / FiLMic Pro] and edition [iMovie].

ចំនួន​មណ្ឌលរដ្ឋបាលរាជធានី ខេត្តនៅកម្ពុជា

បញ្ចេញមតិ

ចំនួន រាជធានី ខេត្ត ខណ្ឌ ក្រុង ស្រុក ឃុំ សង្កាត់ និងភូមិ នៅព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា (គិតត្រឹមខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១៦ នេះ) មាន ២៥ រាជធានី /ខេត្ត ១២ខណ្ឌ ២៦ក្រុង ១៥៩ស្រុក ១៦៣៣ឃុំសង្កាត់ ១៤២៥៥ភូមិ។

Data of capital and commune in 2016

ប្រភព ៖ នាយកដ្ឋានកិច្ចការរដ្ឋបាលក្រុង ស្រុក ឃុំ សង្កាត់ ក្រសួងមហាផ្ទៃ

ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍ ៖ លោក ងិន សៅរ័ត្ន ពី​ជនពិការ​លក់​នំបញ្ចុក​ទៅ​ជា​នាយក​អង្គការ​ដូច​ក្ដីស្រមៃ

បញ្ចេញមតិ

SaoRath-postkhmer

លោក ងិន សៅរ័ត្ន នាយកអង្គការជនពិការកម្ពុជា (រូបថត ហេង ជីវ័ន ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍)

 

ផ្សាយ ៖ Fri, 3 June 2016
អត្ថបទ ៖ ប៉ិច សុធារី

នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាមានជនពិការច្រើនណាស់ដែលយើងអាចឃើញពួកគាត់ទាំងនៅទីក្រុងតាមផ្លូវ និងតាមជនបទនានា។ ជនពិការទាំងនោះរងគ្រោះដោយសារសង្គ្រាមគ្រាប់មីនមិនទាន់ផ្ទុះគ្រោះថ្នាក់ និងដោយជំងឺផ្សេងៗ។

បើទោះបីជាពិការភាពក៏ដោយក៏ប៉ុន្តែមិនមែនបញ្ជាក់ថាពួកគាត់ជាមនុស្សដែលគ្មានសមត្ថភាពធ្វើការនោះឡើយដូចជាករណីលោក ងិន សៅរ័ត្ន បើទោះជាលោកពិការជើងស្តាំដោយសារជំងឺប៉ូលីយ៉ូ ឬគ្រុនស្វិតដៃជើងតែលោកនៅតែមានសមត្ថភាពខ្ពស់រហូតដល់ក្លាយជាថ្នាក់ដឹកនាំអង្គការមួយឈ្មោះថា «អង្គការជនពិការកម្ពុជា» ដោយបានជួយជ្រោមជ្រែងដល់ជនពិការទូទាំងរាជធានី-ខេត្តនៅកម្ពុជាទាំងការតស៊ូមតិលើគោលនយោបាយគាំពារសិទ្ធិបញ្ជ្រាបការយល់ដឹងដល់សាធារណជនពីពិការភាព និងលើកកម្ពស់ដល់សិទ្ធិជនពិការជាដើម។

លោក ងិន សៅរ័ត្ន កើតនៅថ្ងៃទី ១៧ ខែធ្នូ ឆ្នាំ ១៩៧១ នៅស្រុកគិរីវង់ ខេត្តតាកែវ ក្នុងគ្រួសារកសិករដែលមានបងប្អូនប្រុសស្រី ៨ នាក់។ ក្នុងគ្រួសាររបស់លោកមានតែរូបលោកម្នាក់គត់ដែលពិការជើងម្ខាងតាំងពីអាយុ ៥ ឆ្នាំដោយសារជំងឺព្រោះតែពេលនោះប្រទេសកម្ពុជាបានជួបកលិយុគ និងស្ថិតនៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហមដែលធ្វើឲ្យលោកពុំអាចព្យាបាលបាន។ ក្នុងអំឡុងពេលនោះដែរលោកក៏ពុំបានរៀនសូត្រឲ្យទាន់ពេលវេលាដូចកុមារសម័យនេះឡើយដោយសារតែត្រូវរត់ជម្លៀសខ្លួនទៅកាន់តំបន់ផ្សេងៗដូចប្រជាពលរដ្ឋដទៃទៀតដែរ។

ប៉ុន្តែក្រោយពីបែកសម័យប៉ុលពតនៅឆ្នាំ ១៩៧៩ គ្រួសាររបស់លោកបានមកដល់ភ្នំពេញ និងបានចាប់យកមុខរបរធ្វើនំបញ្ចុកលក់ទើបលោកអាចមានលទ្ធភាពចូលសិក្សានៅថ្នាក់ទី ១ ក្នុងវ័យ ១០ ឆ្នាំ។

លោកបានលើកឡើងថា «ពេលរៀនមិត្តភក្តិមួយចំនួនគាត់យកពិការភាពយើងទៅលេងសើចជួនកាលគាត់ចាប់ស្រាតខោយើងរត់លេងអ៊ីចឹងទៅតែពិបាកបន្ទោសគាត់ដែរព្រោះគាត់នៅក្មេងពេកអត់ទាន់យល់អ្វីទៅពិការភាពអ្វីទៅហៅថាការរើសអើងតែបានប៉ាខ្ញុំគាត់តែងតែលើកទឹកចិត្តខ្ញុំឲ្យរៀនរហូត។ គាត់ប្រាប់ថាការសិក្សាគឺជាគ្រឹះនៃភាពជោគជ័យ»។

បើទោះជាពិការភាព និងត្រូវរងការរើសអើងពីអ្នកដទៃតែលោកនៅតែតស៊ូព្យាយាមសិក្សា និងជួយធ្វើនំបញ្ចុកឪពុកម្តាយរហូតដល់អាចបន្តការសិក្សានៅវិទ្យាល័យ។

លោកថា៖ «ឆ្នាំ ១៩៩០ ជាប់បាក់ឌុបពេលហ្នឹងខ្ញុំចង់ធ្វើគ្រូបង្រៀនគេថាយើងអត់មានកាយសម្បទាគ្រប់គ្រាន់ចង់ធ្វើមេធាវីគេថាយើងអត់មានកាយសម្បទាគ្រប់គ្រាន់ហើយកាលនោះម៉ាក់ខ្ញុំនៅធ្វើនំបញ្ចុកនៅឡើយនិយាយពីធ្វើនំបញ្ចុកខ្ញុំមានជំនាញតែម្តងអ៊ីចឹងទៅខ្ញុំក៏គិតថាប្រហែលមួយជីវិតហ្នឹងខ្ញុំត្រូវយកជំនាញធ្វើនំបញ្ចុកហ្នឹងមកចិញ្ចឹមប្រពន្ធកូនហើយប្រហែលអស់ផ្លូវរៀនយកបរិញ្ញាបត្រនឹងគេហើយ»។

ប៉ុន្តែថ្ងៃមួយនៅពេលដែលឃើញបងស្រីរបស់លោកដែលធ្វើការនៅអង្គការមួយទទួលបានប្រាក់បៀវត្សរ៍ខ្ពស់លោកចាប់ផ្តើមមានក្តីស្រមៃចង់ចូលបម្រើការងារដូចបងស្រីដែរស្របពេលដែលលោកកំពុងស្វែងរកការងារធ្វើនៅអង្គការជនពិការកម្ពុជា និងមានមហិច្ឆតាចង់អង្គុយលើកៅអីសម្រាប់តំណែងនាយកដើម្បីការពារសិទ្ធិ និងលើកសំឡេងជនពិការឲ្យឮដល់រដ្ឋាភិបាល។

ដោយសារតែក្តីស្រមៃនោះលោកបានព្យាយាមសិក្សាភាសាអង់គ្លេសសិក្សាផ្នែកគ្រូបង្រៀននៅ IFL និងបម្រើការងារនៅមជ្ឈមណ្ឌលជាតិជនពិការរហូតដល់មានឱកាសបានទទួលអាហារូបករណ៍ទៅសិក្សានៅប្រទេសជប៉ុន។

ក្រោយពីបានបញ្ចប់អាហារូបករណ៍លោក ងិន សៅរ័ត្ន បានចាប់ផ្តើមចូលរួមក្នុងចលនាការពារសិទ្ធិ និងលើកកម្ពស់ជនពិការជាមួយអង្គការជនពិការកម្ពុជានៅអំឡុងចុងឆ្នាំ ២០០១ ជាសមាជិកក្រុមប្រឹក្សាភិបាលដែលពេលនោះអង្គការនេះបានជួបប្រទះនូវបញ្ហាផ្ទៃក្នុងស្ទើរតែផុតដង្ហើមព្រោះនៅសល់ថវិកាជំនួយតែ ៤០០០ ដុល្លារប៉ុណ្ណោះ។ ដោយមើលឃើញភាពផុយស្រួយនៃការគ្រប់គ្រងអង្គការមួយនេះលោកបានសម្រេចឈរឈ្មោះធ្វើជានាយកប្រតិបត្តិដែលជាតួនាទីមួយក្នុងក្តីស្រមៃរបស់លោកហើយលោកក៏បានសម្រេចបំណងនេះនៅឆ្នាំ ២០០៣ ដោយសមត្ថភាពផ្ទាល់របស់លោក។

លោក សៅរ័ត្ន បាននិយាយថា «ការដែលខ្ញុំចង់ធ្វើការងារនេះព្រោះតែទី ១ គឺកត្តាខ្លួនឯងដោយសារយើងជាជនពិការទី ២ យើងចង់ឃើញសង្គមមួយដែលគ្មានការរើសអើងដោយសារប្រវត្តិខ្ញុំពេលនៅរៀនមិត្តភក្ដិយកពិការភាពយើងទៅលេងដូចជា រឿងកំប្លែងហើយនៅក្នុងសង្គមខ្មែរពេលខ្លះក្រុមនាយកុយ ក្រុមនាយក្រឹមអីយកជនពិការទៅកំប្លែងលេងចិត្តមួយចេះតែគិតថាហេតុអីបានគេមិនយល់ចិត្តជនពិការគេមិនជួយជនពិការគេបែរនាំគ្នាយកបញ្ហាពិការភាពធ្វើជាការលេងសើចហើយយើងមើលឃើញថ្នាក់ដឹកនាំជនពិការមុនៗនៅពេលដែលបានធ្វើធំដូចជារើសអើងអ្នកពិការ យើងចង់តាំងខ្លួនថាជាគំរូមួយឲ្យជនពិការផ្សេងៗទៀតឃើញថាយើងពិការក៏អាចជួយអ្នកពិការដូចគ្នាបានដែរដោយមិនចាំបាច់រើសអើងគ្នានេះជាក្តីស្រមៃដែលចង់ជួយគ្នាផង និងចង់បំបាត់ការរើសអើងនៅក្នុងសង្គមយើងផង»។

ទោះបីជាយ៉ាងណា លោកមើលឃើញថាស្ថានភាពជនពិការនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះមានភាពប្រសើរជាងមុនដោយសារជនពិការត្រូវបានប្រមុខរាជរដ្ឋាភិបាលដែលជាជនពិការផងដែរនោះបានយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើពួកគាត់ស្របពេលដែលកម្ពុជាក៏មានច្បាប់ និងអនុសញ្ញាស្តីពីសិទ្ធិជនពិការព្រមទាំងកូតារបស់ស្ថាប័នរដ្ឋដែលផ្តល់ឱកាសទទួលយកជនពិការ ២ ភាគរយឲ្យចូលបម្រើការងារជាដើម។

លោកបានបន្តថា៖ «រឿងសំខាន់គឺជនពិការខ្លួនឯង និងមន្ត្រីថ្នាក់កណ្តាលថាតើគាត់ព្រមកែប្រែផ្នត់គំនិតគាត់ឲ្យដូចថ្នាក់ដឹកនាំយើងដែរឬអត់? ហើយព្រមជួយជំរុញការអនុវត្តច្បាប់នោះដែរឬអត់ទេ? បើមន្ត្រីថ្នាក់កណ្តាលរបស់រាជរដ្ឋាភិបាលធ្វើបានល្អដូចសម្តេចខ្ញុំជឿថាជនពិការយើងល្អប្រសើរមែនទែន»។

លោកបន្ថែមថា៖ «បញ្ហាពិការភាពជាបញ្ហាអន្តរវិស័យទាមទារឲ្យគ្រប់ក្រសួងទាំងអស់យកចិត្តទុកដាក់ហើយដាក់កញ្ចប់ថវិកាយ៉ាងតិច ២ ភាគរយ ឬ ៣ ភាគរយនៃថវិកាសរុបដើម្បីគាំទ្រការអនុវត្តយន្តការ និងច្បាប់ដែលមានស្រាប់ព្រោះយន្តការច្បាប់មានហើយតែការអនុវត្តនៅមិនទាន់មាននៅគ្រប់ស្ថាប័នរដ្ឋនៅឡើយជនពិការត្រូវការសិទ្ធិ និងត្រូវការសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ និងការចូលរួមក្នុងឱកាសការងារដូចអ្នកមិនពិការដែរ»។

លោកក៏បានជំរុញមន្ត្រីថ្នាក់កណ្តាលរបស់រាជរដ្ឋាភិបាលពន្លឿនយន្តការផ្តល់ប្រាក់ឧបត្ថម្ភ ២ ម៉ឺនរៀលក្នុងមួយខែដល់ជនពិការផងដែរព្រោះរាជរដ្ឋាភិបាលបានទម្លាក់ប្រាក់ជាច្រើនឆ្នាំហើយតែមកទល់បច្ចុប្បន្នជនពិការនៅពុំទាន់បានទទួលមួយកាក់មួយសេននៅឡើយ។

ក្រោមការដឹកនាំរបស់លោក ងិន សៅរ័ត្ន អង្គការជនពិការកម្ពុជាបច្ចុប្បន្នមានបណ្តាញចំនួន ៦៥ នៅទូទាំង ២៥ រាជធានី-ខេត្តមានវិទ្យុសំឡេងជនពិការនៅខេត្តចំនួន ៣ រថយន្តស្ទូចសម្រាប់ជនពិការ និងបានកៀរគរថវិកាពីម្ចាស់ជំនួយបានចន្លោះពី ៥០ ម៉ឺនទៅ ១ លានដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំៗ។

អង្គការនេះក៏ធ្លាប់បានជំរុញដល់រាជរដ្ឋាភិបាលអនុម័តច្បាប់ផ្តល់សញ្ចាប័នលើអនុសញ្ញាសិទ្ធិជនពិការ និងជំរុញឲ្យមានការរៀបចំប្រព័ន្ធការងារសម្រាប់ជនពិការ។ ដោយមើលឃើញពីស្នាដៃជាច្រើននេះអង្គការមួយនេះធ្លាប់បានទទួលមេដាយលើកទឹកចិត្តចំនួន ២ ពីប្រមុខរាជរដ្ឋាភិបាល និងបានទទួលប័ណ្ណសរសើរជាច្រើនទៀតពីសហគមន៍អន្តរជាតិខណៈដែលបច្ចុប្បន្នលោក សៅរ័ត្ន ក៏ជាប្រធានវេទិកាជនពិការអាស៊ានផងដែរដែលជួយជំរុញឲ្យមានការផ្តល់អនុសញ្ញាសិទ្ធិជនពិការ និងការអនុវត្តច្បាប់សិទ្ធិជនពិការក្នុងបណ្តាប្រទេសទាំង ១០ របស់អាស៊ាន។

បើទោះជាមានភាពជោគជ័យច្រើនក្នុងការដឹកនាំអង្គការជនពិការកម្ពុជារយៈពេល ១៣ ឆ្នាំមកនេះក៏ដោយក៏លោក ងិន សៅរ័ត្ន មិនមានបំណងកាន់តួនាទីនេះរហូតដែរដោយលោកគ្រោងនឹងបង្វែរពីអ្នកធ្វើការទៅជាអ្នករកស៊ីជួញដូរវិញដើម្បីផ្តល់ឱកាសដល់យុវជនជំនាន់ក្រោយក្នុងការដឹកនាំអង្គការនេះ។ លោកនឹងស្ម័គ្រចិត្តធ្វើជាទីប្រឹក្សាហើយបើមានលទ្ធភាពលោកនឹងធ្វើជាម្ចាស់ជំនួយសម្រាប់អង្គការមួយនេះថែមទៀត។

លោកថា៖ «គ្មានអ្វីជាអមតៈទេគ្រាន់តែថាយើងសាងបានមកប៉ុណ្ណេះវាជាស្ពានមួយសម្រាប់យុវជនជំនាន់ក្រោយអាចយកជាគំរូ អាចបន្តការដឹកនាំរបស់យើង អាចធ្វើឲ្យជនពិការរីករាយនឹងសិទ្ធិរបស់ពួកគាត់បានទៀតហើយខ្ញុំនឹងព្យាយាមបណ្តុះគំនិតយុវជននៅតាមខេត្តនានាបន្ថែមទៀតដើម្បីឲ្យគាត់ហ៊ាននិយាយពីការពិតលើបញ្ហារបស់ជនពិការនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា»៕

Wedding Season 2016

បញ្ចេញមតិ

រដូវរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ បានចាប់ផ្តើមហើយ តាមរយៈការចែកចាយលិខិតអញ្ជើញ… គិតត្រឹមសប្តាហ៍ទីបី ក្នុងខែឧសភា ឆ្នាំ២០១៦ នេះ ខ្ញុំបានទទួល លិខិតអញ្ជើញអាពាហ៍ពិពាហ៍ ចំនួន ៦គត់ នេះមិនបានរាប់ថែម លិខិតអញ្ជើញអាពាហ៍ពិពាហ៍ របស់ប្រពន្ធខ្ញុំ នៅខែនេះ និងក្រោយមកផង។ បើខ្ញុំទៅចូលរួមម្នាក់ឯង មួយរោង ខ្ញុំចងដៃ សាមសិបដុល្លារ តែបើខ្ញុំទៅពីរនាក់ប្រពន្ធ គឺចងដៃ ហាសិបប៉ុណ្ណោះ។ គិតលេងៗ គ្រាន់តែចំណាយថ្លៃកម្មវិធី អាពាហ៍ពិពាហ៍សោះ ខែឧសភានេះ ខ្ញុំត្រូវចំណាយ អស់ ២០០ដុល្លារ។ បើសំណាងល្អ បែបនេះ រាល់ខែ ពិតជា អស់លុយទិញ ទឹកដោះគោ អោយកូន មិនខានទេ។ យ៉ាងណា សុំចិត្ត អ្នកដែលមានគម្រោងរៀបការ ហើយចង់អញ្ជើញភ្ញៀវ សូមចែកសំបុត្រអញ្ជើញ តែភ្ញៀវណាដែល ជិតស្និតបានហើយ និង សូមយកចិត្តគេ ដាក់ចិត្តខ្លួនឯង ខ្លះផង ព្រោះមិនមែន គ្រប់ភ្ញៀវ ដែលចូលរួម សុទ្ធតែសប្បាយចិត្ត ហើយមានមោទនភាព នឹង ទទួលលិខិត អញ្ជើញឡើយ។ សូមសរសើរមិត្តរួមការងារនៅ ស្ថានីយទូរទស្សន៍ភីអិនអិន ដែលរៀបការនៅតាមបណ្តាខេត្ត ពួកគាត់មិនសូវអញ្ជើញអ្នកភ្នំពេញទៅចូលរួមច្រើនឡើយ ដោយគាត់គិត ពីទុក្ខលំបាករបស់អ្នកត្រូវអញ្ជើញ …  ពេលខ្ញុំរៀបការ ខ្ញុំក៏បានគ្រោងអញ្ជើញតែភ្ញៀវជិតស្និតប៉ុណ្ណោះ តែមានឈ្មោះភ្ញៀវខ្លះ ត្រូវបានណែនាំដោយមិត្តភក្តិ ឬមិត្តរួមការងារថា គួរតែអញ្ជើញ ទើបបន្ថែមសំបុត្រ។ ចុងក្រោយ ភ្ញៀវថែមកៅអីភាគច្រើន មិនបានអញ្ជើញ មកឡើយ ភ្ញៀវខ្លះ មិនទាំងផ្ញើចំណងដៃ មកផងដែរ។ សំណាងល្អ ដែលខ្ញុំអញ្ជើញភ្ញៀវលើស ត្រឹម២០នាក់។ សូមទោសផង ភ្ញៀវដែលនៅឆ្ងាយ និងមិនសូវជិតស្និត ដែលខ្ញុំមិនបានអញ្ជើញ ព្រោះ បើមកញាំការម្នាក់ឯង ខ្ញុំខ្លាច នាំអោយអផ្សុក ទើបមិនបានអញ្ជើញ។ យ៉ាងណា មេរៀនលើកនេះគឺ គួរអញ្ជើញភ្ញៀវដែលគួរតែអញ្ជើញ ក្នុងចំនួនមួយសមរម្យ នោះ ពិធីរបស់យើង នឹងមានតម្លៃ ហើយ សប្បាយរីករាយ…

ព្រោះខ្ញុំធ្លាប់រៀបការ ទើបខ្ញុំដឹងថា ចំណងដៃអាពាហ៍ពិពាហ៍ ចាំបាច់ព្រោះ ត្រូវយកទៅទូទាត់ជាមួយនឹង ម្ហូប ភេសជ្ជៈ ជួលហាង ជួលតុ នេះមិនបានរាប់ដល់ ថ្លៃថតរូប តុបតែងហាង កាត់ផ្លែឈើ ក្រុមតន្រ្តី…។ ជួនម្ហូបថ្លៃ បើភ្ញៀវ ចងដៃត្រឹម ម្ភៃដុល្លារ មិនចំណេញឡើយ ចឹងហើយ បើចងដៃ ម៉ាសមរម្យ គឺ ម្ភៃប្រាំដុល្លារ ឬ សាមសិប ហ្នឹងឯង។ អ្នករៀបការឥលូវ ក៏មានបទពិសោធន៍ច្រើនគួរសមដែរ ដូចមិត្តភក្តិខ្ញុំម្នាក់ ដែលរៀបការនៅចុងខែនេះចឹង អួតប្រាប់ខ្ញុំថា គេហៅភ្ញៀវលើស ដប់តុ (១០០នាក់) ដោយមិនរំពឹងទុកថា ភ្ញៀវមកចូលរួមគ្រប់គ្នាឡើយ ខណៈគេសុំតុ ពីខាងស្រីត្រឹម ១៥តុ ប៉ុណ្ណោះ។ គិតលេងៗ ប្រសិនភ្ញៀវ មួយរយនាក់ដែលថែមកៅអី មិនបានមក ហើយអត់ចងដៃ នោះមិត្តភក្តិម្នាក់នេះ ត្រូវខាតថ្លៃសំបុត្រ បែរចំណេញអ្នកបោះពុម្ភ។ បើភ្ញៀវក្នុងបញ្ជី ១៥តុ មិនបានមក បីតុ នោះ ខាងចុងភៅ អ្នកចំណេញ… ថ្មីៗនេះ ក៏មាន អាពាហ៍ពិពាហ៍ របស់លោក កែវ វាសនា ប្រារព្ធធ្វើនៅខេត្ត បន្ទាយមានជ័យ ឆ្ងាយពី រាជធានីភ្នំពេញ ក៏បាន អញ្ជើញមិត្តសិល្បៈ អ្នកជិតស្និទ្ធប្រហែលជាង ១០នាក់ប៉ុណ្ណោះ ហើយក៏ មិនមានគម្រោង កាត់ចំណងដៃ នៅ រាជធានីភ្នំពេញ ឡើយ ព្រោះមិនចង់រំខាន ញាតិមិត្ត។

ចឹង… ប្រសិនបើអញ្ជើញគ្រាន់តែចង់បានចំណងដៃ ឬគ្រាន់អួតប្រាប់គេថា ការខ្ញុំភ្ញៀវច្រើនណាស់ គួរតែគិតឡើងវិញ… #អត់ចំណេញ

My Boss Son Wedding 12 May 2016

ចូលរួមអាពាហ៍ពិពាហ៍កូនប្រុស របស់ អតីតចៅហ្វាយស្រី ចិត្តល្អ កាលពីថ្ងៃទី១២ ឧសភា ២០១៦ នៅ កោះពេជ្រ

Amroeun n Dalish Wedding 15May2016

អាពាហ៍ពិពាហ៍លោក អឿន រស់នៅអមរើន និង ព្រុំ ដាលីស កាលពីថ្ងៃទី១៥ ឧសភា ២០១៦

 

 

Older Entries

ទៅ​លេង​សៀមរាប​

តើ​គួរ​ទៅ​លេង​ឯ​ណា​ខ្លះទៅហ្ន៎?​

SOKRETH

I write, you read

ស្រី សិទ្ធិ សួស្ដី ជ័យ

សិរី សេចក្ដីសម្រេច សួស្ដី ជ័យជម្នះ

HERITAGE_KH

Promote cultural heritage in Cambodia for public awareness

Yin Rany / យិន រ៉ានី

When there is a will, then there is a way.

solarooham

4 out of 5 dentists recommend this WordPress.com site

មាន​សង្ឃឹម

ចង់​ឃើញ​ស្នាម​ញញឹម​លើ​ផ្ទៃ​មុខ​មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា

Noan Sereiboth

Together for our Nation

ឃុន សចរិយា

អតីតកាលជាកញ្ចក់ឆ្លុះបញ្ចាំងអនាគត

សំណេរក្មេងតូច

This is a blog where you can read contemporary khmer poetry and short fiction!

Chouk Khmer

...a knowledge bank in Khmer

khmerforkhmernet

ខ្មែររួបរួមគ្នាដើម្បីកសាងសង្គមជាតិដ៏ល្អប្រសើរមួយសំរាប់ខ្មែរគ្រប់គ្នា

ម៉ាំប្រហុក

កាន់តែរៀនកាន់តែល្ងង់ The more you learn the more you become ignorant

វាយោស្រុកស្រែ

ជំនោរ រសាត់ រសាប់រសល់ រសេះរសោះ​ រសេមរសាម

ស៊ូសុធារី

ការចែករំលែករបស់ខ្ញុំទៅកាន់អ្នក

SSK News

Enjoy all news in our website and keep update with us. From SSK All for Memory (by Saky SSK)

Thea Literature Blog

Just want to write something beneficial for the world.

ជ្រិន សុជាតិ

រក្សាស្នាដៃ និងគំនិតអ្នកប្រាជ្ញ

[URL=http://info.flagcounter.com/XivV][IMG]http://s03.flagcounter.com/count/XivV/bg_FFFFFF/txt_000000/border_CCCCCC/columns_2/maxflags_12/viewers_0/labels_0/pageviews_0/flags_0/[/IMG][/URL]

love ٩(●̮̃•)۶ novel

“If you were expecting Prince Charming, I'm sorry. He's with his boyfriend.”

yongieyuki

Reading is the best choice for you

ស្នាមញញឹម

ស្នាមញញឹមរបស់អ្នកជាមហោសថសម្រាប់មនុស្សដែលស្រឡាញ់អ្នក

THE QUEST FOR REDEMPTION

Free from the fires of greed. (Dara Udom@ All rights reserved, 2016)

ទេវតាចិត្តល្អ

ឆ្អែតណាក៏មិនស្មើនឹងស្កប់ សុខណាក៍មិនស្មើនឹងស្ងប់

Tola Moeun

Every individual deserves equal rights

Photo Khmer

A fine WordPress.com site

Cheasovann

No One Is Perfect!

ប្លក់សុផាត បន្ទាយមានជ័យ

ជីវិតអ្នកមកពីជនបទ!

A CORNER OF LIFE...

MSNKH

អប់រំ ចែករំលែក បទពិសោធន៍ និង ពតិ៍មាន

I and Myself

It's time to​​ share something. It's just an imagination of the writer but base on the true stories somehow...

VM-KH

Free all document to you!

PaHnA

ភាពច្នៃប្រឌិតនៃគំនិតទៅកាន់ភាពពិត Creative blog of Dream come truth

Explorer

Everywhere is learning

Miss. KHEANG

Look up and smile, cause life is beautiful.

សម្រាប់​ខ្មែរ

ព័ត៌មាន, កម្សាន្ត, ចំណេះដឹង​ផ្សេង ៗ ...

Book of Life

What different of the Style-idea????

~XtremeLife~

Live Like It's The Last Day of Life

laroolovely

Smile! You’re at the best WordPress.com site ever

%d bloggers like this: